HAY BUHAY saudi TALAGA

HAY BUHAY saudi TALAGA 
A friend named “Maeng Ni” posted this.
Lahat ng sinabi niya nakakatuwa at totoo
, tiyak makakarelate ka.

Akala ng mga tao na nasa Pilipinas kapag nasa Saudi  ka akala nila madami ka ng pera ng langis. Ang totoo, madami
kang utang, dahil credit card lahat ang gamit mo sa pagbili mo ng mga gamit mo. Kailangan mo gumamit ng credit card Kasi naubus na ang cash pinadala sa pinas, 
kase pag hindi ka nagpadala, iisipin nila nakalimutan mo na sila.

Akala nila mayaman ka at marami kang pera kasi buwan-buwan libo-libo padala mo walang palya at kapag pumalya iisipin nila baka nagbisyo ka na o may sinusustentuhang iba. Hindi nila alam food allowance na lang ang natitira sayo at pag kinulang pa umuutang pa at lista muna sa malapit na bakala.

 

Pag may okasyon sa pinas birthday, fiesta, anniversary, pasko, new year, at iba pa, padala ka agad panghanda sarap ng kainan nila, di nila alam ikaw tiyaga sa budget meal, kapsa, noodles o de lata at itlog na nakakabutlig na ng balat, hay naku!

 

Akala ni Tatay, Nanay, Ate, Kuya, anak, mga pamangkin at iba pa namumulot ka ng pera sa Saudi kada may problema text kaagad, kumusta sa una sa bandang huli kelangan ng pera! Hay naku…nakaka-alergic na ang text sa roaming puro gastos…minsan padala ka pa ng load! Load mo nga utang pa Pana! Hay naku bakit ba nauso pa yan dagdag gastos lang talaga at pag di ka pa reply aawayin ka pa!

 

Akala nila masarap maging OFW at tinatawag na bagong bayani….naku mas masarap pa yong nasa pinas na sa katas ni bagong bayani ay syang umaani! Utang sa Saudi lalong dumarami.

 

Akala nila masarap sa Saudi di nila alam di ka na nga makauwi kasi roundtrip tiket kina-cash pa mapadala lang at ibayad sa utang.

 

Akala nila sosyal ka na kulay ng buhok mo uso pa at naka-highlight pa, di nila alam buhok mo namumuti na sa stress at problema at pag minalas pa nalalagas pa!

 

Akala nila masarap sa Saudi kasi pag-uwi mo mestiso ka, maputi at mamula-mula ang balat mo, di nila alam babad ka sa opisina at kulong sa bahay mo dahil no choice ka, mga kapit bahay mo di mo kaano-ano, walang paki-alaman at kung lalabas ka sunog ang balat mo, init ng araw sobra!

   

Akala nila mayaman ka na kase may kotse ka na. Di nila alam hulugan pa ito!

Ang totoo, kapag hindi ka bumili ng kotse sa saudi
maglalakad ka ng milya-milya sa ilalim ng init ng araw o kaya sa winter na kasama ang asawa mong naka abaya at nakatarha..
 O kaya naman tiyaga kang mag –abang ng Saptco o Coaster na ubod ng babaho ng mga pasahero at pagbaba mo amoy putok ka na rin, grabe!  Walang jeepney, tricycle o padyak sa saudi .. madami mga pakistani, Bangladesh na driver na ubod ng baho. Pag minalas ka arabo na taxi driver na rapist pa!

 

Akala nila masarap ang buhay dito sa saudi . Ang totoo, puro ka trabaho kase pag di ka nagtrabaho,terminated ka gagawan ka ng kwento ng kapwa mo pilipino!. Hindi ka na pwedeng tumambay sa kapitbahay kase baka mamotawa ka pag kasama mo ang syota mo pero madami pading matatalinong matsing ang nakakalusot nagpapagawa ng peke na papel para kunwari kasal, mga imoral!!

 

Akala nila masaya ka kase nagpadala ka ng picture mo sa Redsand, hidden valley, faisaliah mall, riyadh zoo, corniche, obhur at iba
pang attractions. Ang totoo, kailangan mo ngumiti kase minsan minsan ka lang makakapicture bawal kasi basta basta kumuha ng picture dito makukulong ka.

 

Akala nila malaki na ang kinikita mo kase riyal na sweldo mo. Ang totoo, medyo malaki pagpinalit mo ng peso, pero
riyal din ang gastos mo sa saudi.  Ibig sabihin ang riyal mong kinita sa presyong riyal mo din gagastusin. 
Ang P15.00 na sardinas sa Pilipinas SAR3.00 sa Saudi , ang isang 
kaha ng sigarilyo sa pilipinas P40.00, sa
Saudi SAR 6.50, alangan namang puro cafeteria food ang kakainin mo aba mamatay ka sa highblood o heap nyan kasi nga umaapaw na sa mantika madumi pa! Mga kadiri, kaya lang pag naubusan ka ng pera no choice you have to take the risk .

 

Akala nila buhay milyonaryo ka na kase ang ganda ng bahay at kotse mo.nag pa-lypo kay calayan at nagparetoke kay vicky belo, Ang totoo nag loan ka lang sa Saab, Samba o Riyadh bank  na huhulugan mo ng limang taon. Ibig sabihin, alipin ka ng bahay at kotse mo at ng luho mo at ng bansang ito !! kasi nga magloan ba naman dahil sa luho bwahahaha!

 

Madaming naghahangad na makarating sa Saudi. Lalo na mga nurses at mga medsec at eto pa pati cleaners, mahirap maging normal na manggagawa sa Pilipinas. Madalas pagod ka sa trabaho. Pag dating ng sweldo mo, kulang pa sa pagkain mo. Pero ganu
din sa ibang bansa katulad lalo na kaya sa Saudi wala kang outlet ng stress mo !kasi madaming bawal!!! .
Hindi ibig sabihin riyal na ang
sweldo mo, yayaman ka na, kailangan mo ding magbanat ng buto para mabuhay ka sa ibang bansa.

 

Isang malaking sakripisyo ang pag alis mo sa bansang
pinagsilangan at malungkot iwanan ang
mga mahal mo sa buhay.Hindi pinupulot
ang pera dito o pinipitas o iniigib. Hindi ako
naninira ng pangarap, gusto ko lang 
buksan ang bintana ng katotohana
n.

 

Mahirap mangibang bayan…sino ba ang may kasalanan na iwan sariling bayan?

Manilbihan sa dayuhan at malayo sa pamilya ay may kahirapan.

Hangga’t may pinay DH na nangingibang bayan na simbolo ng ating kahirapan, kawawang bayan ni Juan patuloy na mapag-iiwanan.

Kaya Juan iwan ka ng pera para sayo, para sa kinabukasan mo!



PINOYS AND PINAYS

A friend send me this message which is also worth reflecting. Have some moment to ponder:

Meron akong gustong ibahagi para sa ating lahat na mga PILIPINO. Simple pero parang mahirap gawin ng karamihan sa atin.Hindi ito makukuha sa puro daldalan lang or walang kabuluhang pagtatalo, kumilos tayo ngayon na.

Sa ibang bansa: Pag nagkasala ang Pinoy, pinarusahan siya ayon sa batas.
Sa PINAS: Pag nagkasala ang ang Pinoy,ayaw niyang maparusahan kasi sabi niya mali raw ang batas.

Sa ibang bansa: Pinag-aaralan muna ng Pinoy ang mga batas bago siya pumunta roon, kasi takot siyang magkamali.

Sa PINAS: Pag nagkamali ang Pinoy, sorry kasi hindi raw niya alam na labag sa batas iyon.

Sa ibang bansa: Kahit gaano kataas ang bilihin at tax sa USA okey lang, katuwiran natin doble kayod na lang.

Sa PINAS: mahilig ka sa last day para magbayad ng tax minsan dinadaya mo pa o kaya hindi ka nagbabayad. Rally ka kaagad kapag tumaas ang pasahe at bilihin imbes na agsipag mas gusto natin ang nagkukwentuhan lang sa munisipyo o kahit sa alinmang tanggapan.

Sa Singapore : Kapag nahuli kang nagkalat or nagtapon ng basura sa hindi tamang lugar, magbabayad ka na 500 Singapore dollars. Sabi ng Pinoy, okey lang kasi lumabag ako sa batas.

Sa Pinas: Kapag nagkamali ang Pinoy katulad nang ganito, Sabi ng Pinoy, ang lupit naman ni Bayani Fernando , mali naman ang pinaiiral niyang batas eh akala mo kung sino. Ayun nag-rally na ang Pinoy, gustong patalsikin si Bayani Fernando kahit na alam niyang mali siya. Mga igan, ilan pa lang iyan baka may iba pa kayong alam. Bakit ang PINOY, pwedeng maging ‘law abiding citizen sa ibang bansa ng walang angal’ pero sa sarili nating bayang PILIPINAS na sinasabi ninyong mahal natin, eh hindi natin magawa, BAKIIITTTTT?????????

ETO PA, ‘Ang Pilipino NOON at NGAYON’:

NOON: Wow ang sarap ng kamote (kahit nakaka-utot)
NGAYON: Ayaw ko ng kamote gusto ko French Fries (imported eh)

NOON: Wow ang sarap ng kapeng barako
NGAYON: Ayaw ko niyan gusto kong kape sa STARBUCKS (imported coffee 100 pesos per cup)

NOON: Bili ka ng tela para magpatahi ng pantalon like maong
NGAYON: Gusto ko LEVI’S, WRANGLER, LEE (Tapos rally tayo ‘GMA tuta ng KANO ‘) Di ba tuta ka rin naman.

NOON: Sabon na Perla OK ng pampaligo
NGAYON: Gusto mo DOVE, HENO DE PRAVIA,IVORY, etc. may matching shampoo pa

NOON: Pag naglaba ka batya at palopalo ok na,minsan banlaw lang sa batis pwede na

NGAYON: Naka-washing machine ka na plus ARIEL powder soap with matching DOWNY pa para mabango Alam ko mas marami pa ang alam ninyo tungkol dito, pero mangilan-ngilan lang iyan para bigyan ng pansin. Mga Pilipino nga ba tayo? O baka sa salita lang at E-Mail pero wala naman sa gawa.

My Fellow Filipinos,

When I was small, the Philippine peso was P7 to the $dollar. The president was Diosdado Macapagal. Life was simple. Life was easy. My father was a farmer. My mother kept a small sari-sari store where our neighbors bought sang-perang asin, sang-perang bagoong, sang-perang suka, sang-perang toyo at pahinging isang butil na bawang. Our backyard had kamatis, kalabasa, talong, ampalaya, upo, batao, and okra. Our silong had chicken. We had a pig, dog & cat. And of course, we lived on the farm. During rainy season, my father caught frogs at night which my mother made into batute (stuffed frog), or just plain fried. During the day, he caught hito and dalag from his rice paddies, which he would usually inihaw. During dry season, we relied on the chickens, vegetables, bangus, tuyo, and tinapa. Every now and then, there was pork and beef from the town market. Life was so peaceful, so quiet, no electricity, no TV. Just the radio for Tia Dely, Roman Rapido, Tawag ng Tanghalan and Tang-tarang-tang. And who can forget Leila Benitez on Darigold Jamboree? On weekends, I played with my neighbours (who were all my cousins). Tumbang-preso, taguan, piko, luksong lubid, patintero, at iba pa. I don’t know about you, but I miss those days.

These days, we face the TV, Internet, e-mail, newspaper, magazine,grocery catalog, or drive around. The peso is a staggering and incredible P47 to the $dollar. Most people can’t have fun anymore. Life has become a battle. We live to work. Work to live. Life is not easy. I was in Saudi Arabia in 1983. It was lonely, difficult, & scary. It didn’t matter if you were a man or a woman. You were a target for rape. The salary was cheap & the vacation far between. If the boss didn’t want you to go on holiday, you didn’t.

They had your passport. Oh, and the agency charged you almost 4months of your salary (which, if you had to borrow on a ‘20% per month arrangement’ meant your first year’s pay was all gone before you even earned it). The Philippines used to be one of the most important countries in Asia . Before & during my college days, many students from neighboring Asian countries like Malaysia, Indonesia, Japan and China went to the Philippines to get their diplomas. Until 1972,like President Macapagal, President Marcos was one of the most admired presidents of the world. The Peso had kept its value of P7 to the $dollar until I finished college. Today, the Philippines is famous as the ‘housemaid’ capital of the world. It ranks very high as the ‘cheapest labor’ capital of the world, too. We have maids in Hong Kong , laborers in Saudi Arabia , dancers in Japan ,migrants and TNTs in Australia and the US , and all sorts of other ‘tricky’ jobs in other parts of the globe. Quo Vadis, Pinoy? Is that a wonder or a worry? Are you proud to be a Filipino, or does it even matter anymore? When you see the Filipino flag and hear the Pambansang Awit, do you feel a sense of pride or a sense of defeat & uncertainty? If only things could change for the better……. Hang on for this is a job for Superman. Or whom do you call? Ghostbusters. Joke. Right?

This is one of our problems.

We say ‘I love the Philippines .. I am proud to be a Filipino.’

When I send you a joke, you send it to everyone in your address book even if it kills the Internet. But when I send you a note on how to save our country & ask you to forward it, what do you do?

You chuck it in the bin.

I want to help the maids in Hong Kong .. I want to help the laborers in Saudi Arabia .. I want to help the dancers in Japan .. I want to help the TNTs in America and Australia ..

I want to save the people of the Philippines .. But I cannot do it alone. I need your help and everyone else’s.

So please forward this or e-mail this to your to your friends. If you say you love the Philippines, prove it. And if you don’t agree with me, say something anyway. Indifference is a crime on its own.